۱۵ آگست روزی است که تاریکی بر خانه‌های سراسر افغانستان فرود آمد و هزاران دختر و زن از حق آموزش، کار، آزادی و زندگی با کرامت انسانی محروم گردیدند. این روز نه تنها یادآور سرکوب سازمان‌یافته زنان در افغانستان است، بلکه نمادی از ناکامی جامعه جهانی در حفاظت از ابتدایی‌ترین حقوق بشر نیز می‌باشد. ا

از آن روز تا کنون، زنان و دختران افغان با شجاعت بی‌مانند در برابر سیاست‌های تبعیض‌آمیز و آپارتاید جنسیتی ایستادگی کرده‌اند. با وجود محرومیت از آموزش، کار و حضور در صحنه عمومی، آنان چراغ امید را در هر کوچه و خانه روشن نگاه داشته‌اند.

دیدبان حقوق زنان افغانستان از جامعه جهانی می‌خواهد که:

سیاست‌های طالبان علیه زنان را به‌عنوان آپارتاید جنسیتی به رسمیت شناخته و محکوم نماید؛ حمایت فوری، عملی و دوامدار از زنان و دختران افغان در بخش‌های آموزش، کار و مشارکت سیاسی فراهم سازد؛ در برابر عادی‌سازی روابط با رژیمی که به شکل سازمان‌یافته حقوق زنان را نقض می‌کند، ایستادگی نماید.
ما باورمندیم که آینده افغانستان بدون مشارکت و رهبری زنان ساخته نخواهد شد. امروز بیش‌تر از هر زمان دیگر، نیاز به همبستگی، صدای واحد و اقدام مؤثر وجود دارد. زنان افغان، با وجود همه محدودیت‌ها، هرگز تسلیم نخواهند شد. ۱۵ آگست یادآور ادامه مبارزه برای آزادی و برابری است و این مبارزه تا روزی ادامه خواهد داشت که هیچ دختر یا زنی در این کشور به دلیل جنسیت از حقوق انسانی‌اش محروم نگردد.

داکتر ذاکره حکمت رئیس دیدبان حقوق زنان افغانستان ۱۵ آگست ۲۰۲۵